مدرسه جامعه‌ای است که دانش‌آموزان بخشی از زندگی خود را در آن سپری می‌کنند. دانش‌آموزان در دوره کودکی و نوجوانی بخش قابل توجهی از ساعات مفید زندگی خود را در مدرسه و کلاس درس می‌گذرانند و شیوه زندگی در مدرسه و کلاس درس، تأثیر به سزایی در شکل دادن به زندگی آنان دارد. دانش‌آموزان به عنوان انسان ظرفیت‌ها و مسئولیت‌هایی فراتر از موفقیت تحصیلی دارند. دستیابی به این ظرفیت‌ها مستلزم آن است که همه اعضای جامعه مدرسه یاد بگیرند به خود، دیگران و دنیای اطراف خود احترام بگذارند و هرچقدر در این احترام دارای ظرفیت‌های بالا باشند فضای ارتباط و تبادل افکار ارزشمندتر خواهد شد.

به شخصه باور دارم که برقراری امنیت، توازن و تعادل در رابطه مربیان با دانش‌آموزان، زمینه جلب اعتماد ایشان را فراهم می‌آورد و در این بستر مناسب می‌توان امید داشت که ارزش‌ها انتقال پیدا کنند، بذر آموزه‌های تربیتی رشد و نمو کند و دانش‌آموز معلمین خود را به عنوان الگو انتخاب کند. پیشرفت تحصیلی در صورتی به رشد دانش‌آموز کمک می‌کند که به موازات آن سایر ابعاد شخصیتی نوجوان نیز رشد و توسعه یابد.